حتماً شما رئيس رسانه می‌شويد

 ارسال شده در  ‌جمعه هفتم اسفند 1388ساعت ‌15:55  توسط ‌ابوذر 

از خدا خواهیم توفیق ادب
بی ادب محروم ماند از لطف حق
برادر عزیز
قصدم از این نوشتار دفاع نیست و لایحه دفاعیه نمی نویسم، مطلب حضرتعالی در وبلاگ شخصی که البته حیطه ای محدود و معدود دارد، با تیتر اگر (من رئیس صدا و سیما بودم)، به نگارش  درآمده که شانیت فرهیختگی آن و جغرافیای سیاسی آن مشحون ازمطالبی بود که گاه آرایش آنتن های رسانه های بیگانه است. شما که به مشی آزادی خواهی، و دمکراسی منشی از نوع غربی آن، معترض بوده اید، ولی آن چه در کلام و قلم شما شاهدیم مصداق روشنی است از نوعی برخورد است که (سهراب کشی) دیروزتان را تداعی می کند، و (اسفندیار) بودن امروزتان، شما که بیرقدار اعتراض را بعد از انتخابات به نمایندگی از جمعی در گفتمان به (یدک) می کشید. که در این تجمیع غریب در عمل و عدد قلیلند و محدود. بگذریم شما خود را نماینده ای جمعی می پندارید که آرایی برای ارائه ندارد، یا وکیل بی موکلی که مشت بر در و دیوار می کوبد که خود را اثبات کند »نه حق را« خدا نکند مدعیان این تفکر، از مقدسات و از واژه های مقدس برای کمبود »ردیف و قافیه استفاده کنند« شاید باور نمی کنید ولی حتماً بدانید که انقلاب اسلامی پاییز ندارد، زیرا اسلام (خزان زده) نیست قصد ندارم،‌از احادیث و روایات و سخن بزرگان ابزاری بسازم برای مجادله های در حوزه بطلان و بی ثمری، برگ ریزان و غمبادهایی را که شما دچار و بی چاره آنید، بیش از دیگران به »درمان و پاراکلینکی سیاسی« احتیاج دارید، ضرورت دارد برهه هایی افکارمان (چک آپ) شود، که از کجا برخاسته ایم و توقف و خواستگاهمان را آتیه را در آینه ایمان های زنگار گرفته خود ببینیم، زمستان را مصداق فرمودید، زمستان، همیشه سختی نیست، چنان که انقلاب اسلامی هم در زمستان جان به کالبدش دمیده شد، زمستان با همه سختی ها اگر(سرمای جان سوز) آن ملحوظ باشد دل باختگان حقیقت برای پی جویی آن حتی در ارتفاعات و قلل یخ زده، گرمایش ایمان های تابناکشان مثال زدنی است تا سرما و زمهریر اساطیری آن، یسمانی افکار پاییزی و زمستانی تان نباید به جامعه تسری دهید و او گرچه صدها و هزاران قلم تصویر زمستانی ارائه و خودزنی سیاسی را که سرخورده از شکست واژه های غریب غربی است طی طریق کرده اند که مدادومدار به امید و مراد و آنان نمی چرخد، از خانه خیالی وهم زدگی به خیابان ها عشق و ایمان و ایثار را بنگرید، از (خیال خانه) خود برون آیید، از (پنجره انقلاب) سرکی به بیرون بکشیم عینک آفتاب تیز اهدائیمان را از چشم برداریم و به عنوان نویسنده ای که برق دنیا او را نفریفته شهادت بدهیم که خطا نکنیم شما سخنان مارانه (یسمعونی) بلکه (یستمعونی) و (حتماً قل و دل) بشنوید و بعد قضاوت کنید.
1- در عین رعایت ادب در گفتمان نباید و نشاید مروج اباحی گری سیاسی باشیم، درک لیاقت به تشخیص و تدبیرها و صلاحیت ها و درایت ها واگذار می شود نه به باج خواهی ها، معمول سیاسی، درک و معرفت اندیشی و شناخت خویشتن خویش بیش از هر چیز دیگر در این گیرودار است والا، (گنده گویی) شان سوز است، چون طبل غازی.
2- مکیال شما، در خروار، و ادعای خنثی بودن، کمی نه، فرهنگ های کهکشانی با اعلمیت و ادعای شما در تمامی زمینه های فاصله دارد، اگر شما، نکاویده، می فرمائید گمان مبرید که همگان، همانند شمایند، رسانه ملی ما حتماً ماهواره ها نمی شود که بعضی با آن (عقداخوت بسته اند) از آن، فرمان می گیرند، و یا فرمانبردارند، ظاهراً در اوزان شناسی هم عقل وجود دارد،  چون همه چیز را همگان دانند، شما و ما هم »دونیم« نه همگان و معنی خروار را چون فقط در لغت نامه خوانده ایم و وزن کشی نکرده ایم حتی از درک آن عاجزیم تا چه رسد به وزن آن.
3- جا دارد که از شاخص هایی که شما اعلمید استفاده بیشتری شود، حیف که مدیران ما نابغه شناس نیستند، از خاک تا ثریا و از فرش تا عرش، اعلم بودن مفید است و حتماً قابل استفاده، نمی دانستیم که حضرتتان در عالم اقتصاد هم، نفت، لوله، صلح ، صدا و سیما، رسانه ها، انرژی هسته ای و علوم دیگر همت و ید طولانی دارید فکر می کنیم (آیینه دار) نیاز داریم تا قامت خود را در آن به درستی دریابیم که در هر موضع و موضوع به اندازه قامت خود، بدوزیم و بیندوزیم و گلیم خود و حد پایمان را بشناسیم، کاش مسئولین خط لوله صلح شما را هم دعوت کنند تا واژه شناسی این صنعت را با هم Rewand و Fowro و یا espel کنیم تا اول به توافق با شما برسند بعد عقد قرار داد کنند البته نقد مطلوب، حبیبانه و طبیبانه، زیبایی ویژه ای دارد. البته اگر منتقد باشیم نه متنقم.
4- سخت برآشفته اید، به قول شاعر ناگهان چهره برافروخته ای یعنی چه، مست از خانه برون تاخته ای یعنی چه، در بحث قضاوت، اگر کلیت دستگاه قضا باشد، بحث مستوفی دارد و اگر غیر است جا دارد اول
مصداق ها مردانه و مستند، به رئیس قضا اعلام کنید، البته جرات وجسارت باید چاشنی باشد که ما (آواز دهل از دور) را می شنویم و صدای بیگانه را از نزدیک، البته نقد شما به مصداق لوله صلح باشد (آن است که تو دانی) والا باد کاشتن است. و درویدن طوفان.
5- ظاهراً سرگرمی های حاشیه ای حضرتعالی، پرحجم و حجیم تر از آن است که بتواند8 شبکه تهران بزرگ و یا یکصد شبکه رادیوئی و تلویزیونی ایران اسلامی را بنگرد، و بعد قضاوت را به وجدان وا گذارد و وجدانتان درد بگیرد، شاید وقت نداریم و شاید هم رسانه ای آن سوتر جذابترند، لطفاً دقت فرمائید، وقت بگذارید، رصد کنید، بعد بفرمائید (قمر در عقرب است) البته اگر درباره
شبکه ها چنین قضاوت کنید، حکایت آن رمال را دارد که در زاویه بنشسته و اقبال مردم را می دید جمعی بر خانه اش حمله کردند و اوباش اموال به غنیمت بردند ظریفی خود را به او رساند و گفت به چه کاری، رمال گفت: بخت مردم را در فلاکت می جویم، آن ظریف گفت خانه ات به غارت رفت چگونه است خانه خود در زمین و چند گامی نمی بینی و اقبال دیگران در ستارگان می جویی و به نظاره ای، شما که رسانه های خود را نمی بینید چگونه بر دقایق آن حکم می رانید و به قضاوت می ایستید و حکم یک سویه صادر می کنید، کاش از آن چه خود ساخته اید و بر اکران رسانه رفته است حداقل در حوزه امام علی(ع) به اندازه برآورد آن از رخدادهایش درس گرفته می شد.
6- رابطه صدا و سیما با مجلس، دور از جان شما، روی حقیر به دیوار، پستوئی نیست، پستوها، پستوسازان قصه دیگری است که شما بر آن واقفید و در جاهای کارآیی دارند و حق کاربری می گیرند که اصالتاً برای آن امور ساخته شده باشند، البته نقد شما به مجلس عید نقد به قوه قضاییه و دولت، یعنی سه قوه، نشان از (بی نشان) دیگری است، هیچ کس مخالف برخی مسائل و مشکلات و رانت ها نیست، اما شانیت شما(قضاوت) نیست به (قضاوت خواندن) است، (قاضی تنها به محکمه اید) شما که ناظرید و مطلعید، البته قدم و قلم و رسانه دارید چرا، ساکتید، سکوت را بشکنید و بفرمائید، کجاوکی، چنین و چنان شده، جا دارد. افراد را ملاک سازمان ها و نظام نکنیم و کلاهبرداری سیاسی نکنیم یا خدای ناکرده اوباش گری سیاسی را مروج نباشیم.
7- شما به دلیل مشغله فراوان و ماموریت های محوله از مواقف مطلع نیستند، عرض می کنم وقت بگذارید، شبکه های ببینید و قضاوت کنید، و بعد (مسئولانه) مسئول را تفسیر کنید، با تاویل و بی اطلاعی نمی توان تفسیری از حقیقت داشت این برخوردها، تیر در تاریکی و سنگ مفت و گنجشک مفت است. که شاید سنگی هم در تاریکی بر در بسته ای مراد آید.
8- توصیه می کنیم میزگردها را ببینید، هم آمیزی را هم، تعریف کنید، الفبائی، به فله ای، است نباید کامیون (فله بر) افکار دیگران باشیم و قلم ها (حماله الحطب) برای غیر که به همین دلایل آشکار، ذهنیت مستور بسازیم.
9- توهین غیر مستقیم به شعور انسان های متفکر، توهین به خود است، حتماً دوربین های رسانه به میدان آمده اند که باز تغافل شما را شاهدیم و یقیناً اشخاص در مجمع تشخیص با رای ولایت گردهمند، و مکیال های موزون ولایی وجود دارد، در شورای انقلاب فرهنگی هم، چنین است در مجلس خبرگان رهبری که تجلی آرا ملت است این گونه سخن گفتن ادیبانه اما تهی از ادب نشان از (فراز هایی دارد) که به (فردایش) دشمنان دل بسته و قلم ها را به (اجاره) خود در آورده اند، (قلم های اجاره ای) حدود نگهدار نیستند و برای همین است که (حدود شکنی) می کنند تا به حد اعلای محبت دوستان و ارادت سالاری به آنان اهتمام جویند. جا دارد نظرسنجی های عمیق و درست رسانه ملی را در ارتقاء دریابید، مشروط بر این که مثل نظرسنجی های انتخاباتی نباشد.
10- ظاهراً برخی از نیروهای انقلاب(ریزش و خزان دیده) شده و رهنمودها و فرمایشات امام (ره) و رهبر معظم انقلاب اسلامی را به حوزه حافظه نسیانی خود سپرده اند، به نوعی آلزایمر سیاسی دچار شده آن هم از نوع (A ) برای آن ها دعا کنیم شفا یابند اما در حوزه روحانیت مثل هر نهاد دیگر قوت و آسیب دارد، قوت ها را ندیدن و ضعف برشمردن نه بی انصافی است بلکه خیانت است و حاکمیت روحانیت و حکم روحانیت نشانگر ارادت مردم به دین است، ظاهر قضیه، باز هم فراموش فرموده اید، سیاست و دیانت،‌از هم جدا نیست. برخی افراد دور جان شما» عین فرزند شیخ فضل ا... نوری شده اند« در دنیایی که حاکمیت سکولاری سروده فوکویاماوهانتینگتون و ... است هم سرائی سر داده اند. ضرورت حضور حضرتعالی در این مجموعه سکولاری با رنگ و بوی دین، با وجود، همفکرهایتان در این زمینه با کمال پوزش در حد چرخ پنجم درشکه، حاشیه سی و سه پل اصفهان است، شما حتماً در حال درس پس دادنید آن ها که از قلم شما کمال سوء استفاده را کرده زیرک تر از شمایند دعا می کنیم شما یه وقتی به چرخ چهارم تبدیل شوید، البته این نظریات از سوی شما قابل تعمیق و تعلیل و تحلیل است.
11- سکولاریزه و استحاله، و استمالت و استطار شما به جریان های (پستویی) کاملاً قابل مشاهده است، پیرزن هفتاد و نه ساله شما، و نشان دادن ادوات و آلات موسیقی قدم اول شماست در این بحر بیکران و
 بی صاحب است، در دنیا اسلام جای علمای دین هم نشستن عالمی دارد، این جا هم شما به خطا فاحشی تن داده اید، اولاً همه دعایتان کنند که دست تشفی شهیدان شما را شفا دهد، حتماً با روان شناسی مجرب مشاوره کنید، از بهر درمان موثر است و اندکی هم فرصت بگذارید نظر علما و متاخرین و اگر هم گذری شده است مطالعه فرمایند و به (احکام الهی) سری بزنید اگر انشاءا... رئیس رسانه هم شدید، البته در آن سوی مرز، صاحبانشان می فرمایند چکار کنید، نگران نشوید، شما حتماً رئیس رسانه ذهنی تان که نشان و بیرق دیگری دارد خواهید شد.
12- بسیاری از کارها را که فرموده اید، تسری می دهید بشمارید، حتماً آلات موسیقی ، حتماً پیرزن، هفتاد و نه ساله وحتماً کاستی هایی که در صدر فرموده اید جز برنامه هایتان است، آقای نوری زاد مردم عاشق
کشورشان هستند، بیدار شوید، این دارویی که به شما داده اند، ظاهراً اثر کرده، در ایران مخمصه هم نداریم، ایران قدرتمند است و رسانه در اوج عزت، شما، بحران در دنیا را بنگرید، هند و پاکستان و اروپا و آفریقا و آسیا و آمریکا را بپایید ظاهراً به عینک دیگری نیاز دارید، عینکتان سیاه نمایی را تعویض فرمایند، نگذارید بیش از این چشم های (واقعی تان) آسیب ببیند، چشم ها را بشوئید، باز فرم ولایت تلویزیونی یا LCD تان با آنتن بیگانه را از برق سیاست بکشید از پنجره خانه ذهنی خود ساخته بیرون بیندازید، دیش ماهواره تان را هم (ال- ان - بی) هاش رو به دشمن میزان نفرمائید، اگر این نشود، دچار تب و هذیان می شوید.و باز خواب می بینید که رئیس رسانه ملی شده و بعد هذیان نامه ها تولید می شود.
نه از ساقی نه از پیمانه گفتم
حدیث عشق بی باکانه گفتم
شنیدم آن چه از پاکان امت
ترا با شوخی رندانه گفتم